Actie

Vanmorgen. Zeven uur. Het schemert nog buiten en de badkamervloer voelt voor het eerst weer koud aan mijn voeten. Het duurt langer dan normaal om warm te worden onder de douche. Beneden hoor ik de lieve pogingen tot praten van mijn dochtertje die door de kamer dribbelt. Tijdens het afdrogen ruik ik een vleug koffie. Was het altijd maar zo rustig en vredig. Voor de klerenkast twijfel ik wat ik aan zal trekken. Broek, jurkje, trui, shirtje... Oké, nog één keer het shirt, het kan nog net. Ik trek de strakke hals over mijn hoofd en vraag me af waarom ik die kleur niet vaker draag. Staat best goed eigenlijk.
Dan hoor ik D. onderaan de trap roepen: "MC, je moet vandaag een rood t-shirt aantrekken! Daarmee steun je de protesten in Burma, het is een wereldwijde actie!"
Ik trek het dieprode shirt glad langs mijn middel...
"Oké, zal ik doen!"

De wereld steunt de protesten in Burma. Doe mee!

Mannenwagen?

Een tijdje geleden hoorde ik van de ontwerper van de Bugaboo dat vooral mannen het handig vinden de kinderwagen met één hand te kunnen duwen, zodat ze met de andere kunnen bellen of sms'en. Bij mij is het precies omgekeerd. Ik loop regelmatig bellend en sms'end naast de wagen (met alle gevolgen van dien: botsingen met andere kinderwagens of erger nog: lantarenpalen) en mijn geliefde houdt 'het stuur' met beiden handen vast opdat hij altijd is voorbereid op onverwachte verkeerssituaties.
Binnenkort komt er een compleet nieuwe versie van de Bugaboo op de markt. De Bugaboo Bee, een hightech kinderwagen en buggy in één die nog kleiner is dat de vorige modellen, nog gemakkelijker is in te klappen en ook nog eens een betere vering heeft waardoor hij soepeler rijdt. Erg handig dus voor al die bellende vaders en deze sms-verslaafde mama.
Over omgekeerde situaties gesproken, in het promotiefilmpje Bugaboo Bee zijn het vooral de vaders die de hoofdrol spelen. Niet sms'end of bellend, maar dansend.