
Ik voel me vaak veroordeeld tot de kleur roze. Roze pennen, boekjes, bloemen, snoepjes, onderbroekjes, zodra er ook maar een vleugje roze inzit moet ik het hebben. Tijdens het maken en het veranderen van mijn website heb ik regelmatig andere kleuren uitgeprobeerd. Retrobruin met oranje, hip appeltjesgroen, strak zwart-wit, het was allemaal niets vergeleken bij roze. En het houdt niet op. Inmiddels heb ik zelfs een baby die ik iedere week met plezier in een vers roze rompertje hijs. Het arme kind. Ik hou van roze, ik smelt van roze, maar tegelijk heb ik ook een gruwelijke hekel aan de kleur. Want bij roze denk je aan romantisch, niet aan ruw. Of aan ranja met een rietje, niet aan pure rum. Meisjes in roze luisteren niet naar rauwe rave of rock, maar naar inwisselbare R&B hitjes en naar Rosanna van Toto. Of zoiets.
En! ik! ben! geen! romantisch-ranja-drinkend-Rosanna-luisterend-meisje!
Zucht.