Wesp

Donne heeft vanmiddag een uur lang naar een houten wesp aan een springveer gekeken. Het ding kostte niet meer dan drie euro, zeker zestig euro minder dan haar supersonische ‘babygym’ van Fisher Price, maar dat mocht haar pret niet drukken. Vol overgave bestudeerde ze de houten vleugels en de tinkelende belletjes die voor wespenpootjes moesten doorgaan. Als stroop op een pannenkoek belandden de druppels en draden kwijl op haar jurk. Af en toe zwaaide ze wat met een armpje, veel meer deed ze niet. Haar ogen waren niet van de houten wesp af te krijgen.
Gefascineerd hield ik haar in de gaten. Dat iemand zo lang naar iets kan kijken dat zo weinig doet, dacht ik. Ik had mijn gedachte nog niet afgemaakt of het drong tot me door dat ik het hele uur niet veel anders was geweest dan zij. Ik had er alleen niet bij gekwijld.

Opgelicht

Een persoonlijke geboorte-oorkonde: dat is een leuk kraamcadeau, dacht ik toen ik 'googlend' naar een cadeau voor een pas bevallen vriendin op www.historischekalender.nl belandde. Via de website kon je voor een klein bedrag een op maat gemaakte oorkonde kopen met onder andere actualiteiten, andere bijzondere verjaardagen en hits op de dag van je geboorte. Ik bestelde de oorkonde en vanmorgen lag het historische document op de mat. Vol verwachting begon ik te lezen maar al snel werd ik misseljk van afgrijzen:
- Bijzondere gebeurtenissen in de tijd van je geboorte zijn:
"In Belgische Luik worden na 2 weken de 2 vermiste kinderen dood teruggevonden".

De maker van de oorkonde is op vakantie, zei zijn dochter nadat ik woest het op de site vermelde telefoonnummer had gebeld. Sinds dat gesprek broed ik op een goeie vraag die ik ga stellen als hij weer thuis is.
"Welke RSS reader heeft u voor deze 'persoonlijke' oorkonde gebruikt?"
"Op uw site noemt u de oorkonde een symbool voor het nieuwe leven. Kunt u mij dan uitleggen hoe u twee doodgevonden kinderen als symbool voor nieuw leven ziet?
"U schrijft dat de oorkonde niet aan de wand van de babykamer mag ontbreken. Zou u in de babykamer van uw kindje een poster ophangen waarop staat dat er gestoorde kindermoordenaars rondlopen die hem/haar wel eens in stukjes zou kunnen hakken?"
"Wat adviseert u mij te zeggen tegen de kersverse moeder als ik haar dit volgens u 'ideale kraamcadeautje' geef?"

Suggesties voor andere vragen zijn van harte welkom, ik heb nog een week.

Onder water

Al ruim acht weken, want zo oud is Donne nu, lijkt het of ik onder water leef. Ik hoor wel wat er om me heen gebeurt, maar de geluiden klinken ver weg, als een echo die zijn einde nadert. Ik zie de wereld om me heen, maar alleen van heel dichtbij, veraf zijn er slechts onscherpe vormen die ik nauwelijks kan benoemen. Ik weet dat het leven net zo snel doorraast als voor haar geboorte, maar ik raas even niet meer mee. Met een trage schoolslag zwem ik door de dagen.

En dan is er de hitte. De ene warme dag is nog niet ten einde of de andere is alweer begonnen. Ik kan me niet herinneren zelf ooit zo’n zomer te hebben meegemaakt. De temperatuur in haar kamertje loopt op tot 35 graden, dus leg ik haar beneden in de Bugaboo voor de openslaande deuren. Iedere dag weer, in een luier in de Bugaboo voor de openslaande deuren in de hoop dat warmte haar niet teveel is. Mijn wereld reikt niet veel verder dan dat.

Op de voorpagina van de krant zie ik een foto van een tot puin gebombardeerde voorstad van Beiroet, de zonneschermen van de flats hangen halfverbrand in flarden langs het puin. Ik kijk naar mijn balkon en naar mijn eigen zonnescherm dat de hitte uit de achterkamer weert. Op het schoolplein onder mijn balkon spelen kinderen in teiltjes water. Donne pruttelt tevreden in haar Bugaboo. Ik probeer mijn gedachten te richten op de ernst van het voorpaginanieuws, maar ze dwalen af naar rompertjes zonder mouwen.

Het is vervreemdend, maar best prettig, onder water leven.