Vertraging

Ik heb een supersonische hangstoel gekocht bij Intratuin, een winkel die ik nog nooit van binnen had gezien, maar die dezelfde uitwerking op me had als een ouderwetse snoepjeswinkel. Bij het schrijven van die zin voel ik enige schaamte. Ik weet nog niet waarom. De hangstoel schommelt op mijn kleine balkonnetje zonder dat ik me hoef af te zetten. Zo zou het best wel eens in de baarmoeder kunnen zijn, stel ik me voor terwijl ik me zacht laat wiegen. In de plantenbakken aan de railing bloeien dahlia's, margrietjes, vergeet-me-nietjes en geraniums. Mijn poes Sjaan heeft de sprong naar de zwevende stoel gewaagd en laat zich nu tevreden spinnend meewiegen op mijn schoot. De lucht is blauw met hier en daar een uitgesmeerde veeg wolk. De kastanje op het schoolplein staat in volle bloei en aan het einde van de binnentuin hoor ik het bekende getrompetter van de buur(t)vrouw: "Ik seg nog so, ik seg...en toen sei hij dus....."
Gierzwaluwen scheren rakelings lang de gevels, in de verte werkt een eksterpaar aan een nest hoog in de boom. Het ziet er ongeordend uit, meer als een brandstapel. Uit een van de huizen klinkt de stem van Edith Piaf, krakend, alsof het geluid van een grammofoonplaat komt. Ik hoor iemand fluiten, het geschrob van een bezem en het rustgevende gespetter van een sproeiende tuinslang.
In mijn buik trapt de baby er lustig op los.
Morgen is hij een week 'te laat'.
Hij moest eens weten hoe heerlijk deze lentedag is.....